• De burgemeester met de winnaars van de Cultuurprijs. Vlnr: Adnan Alsabsabi, Carla de Rooij, Ton de Zwart, Joyce Langenacker

    Marion Kiewik

Ton de Zwart uit Duivendrecht winnaar Cultuurprijs

OUDER-AMSTEL Op 26 oktober werd voor de derde keer de tweejaarlijkse Cultuurprijs van Ouder-Amstel uitgereikt. Dit jaar was de winnaar Ton de Zwart uit Duivendrecht.

Marion Kiewik

FEESTJE “De Cultuurprijs is dit jaar een Duivendrechts feestje.” Met deze woorden begon burgemeester Joyce Langenacker de opsomming van de genomineerden voor de Cultuurprijs 2018. Voor de derde keer organiseerde het Cultuurplatform de uitreiking van de Cultuurprijs voor beeldende kunst in Ouder-Amstel. De Cultuurprijs wordt elke twee jaar toegekend en bestaat uit een geldbedrag van 500 euro, mogelijk gemaakt door de gemeente. Bovendien wordt het winnende kunstwerk een halfjaar lang geëxposeerd op een ereplaats in Duivendrecht en Ouderkerk.

CONTRASTEN Beeldende kunstenaars uit de gemeente konden werken inleveren rond het thema ‘Contrast’. Er waren xx inzendingen. De jongste was Anke Brentjens, 14 jaar. De werken van de deelnemers waren in de periode september-oktober te bezichtigen in het Dorpshuis in Duivendrecht en het gemeentehuis in Ouderkerk. Tot de laatste dag van de presentatie konden bezoekers stemmen op hun favoriete werk.

WINNAARS Totaal werden xx publieksstemmen uitgebracht. Op de derde plaats eindigde Carla de Rooij, met 24% van de stemmen. Adnan Alsabsabi werd tweede met 34% van de stemmen. Met 42% van de stemmen werd Ton de Zwart nummer één. Alle genomineerden waren afkomstig uit Duivendrecht, wat aan Ton de Zwart de uitlating ontlokte dat hiermee zijn “Calimero-complex wel over is”. Zijn winnende werk “Liggende bruid” is een zwart-witfoto, “geïnspireerd door het ballet De Schone Slaapster. Het contrast zit ‘m in de witte bruidsjurk op de zwarte vloer en de ronde lichaamsvorm tegenover het vierkante formaat van de prent."

ANONIEM Het publiek stemde ‘blanco’. Dat wil zeggen dat ieder kunstwerk slechts genummerd was, niet gesigneerd; het moest voor zichzelf spreken en persoonlijke voorkeuren zouden geen rol spelen. Maar er waren signalen dat een of meerdere kunstenaars hun achterban hadden gemobiliseerd - uiteraard met vermelding van het ‘juiste’ nummer. Een puntje voor het Cultuurplatform om mee te nemen in de evaluatie. De tijden veranderen en wij met hen. Dat geldt ook, of misschien wel juist, in de kunst.