• Jan en Bart bij een inspectie van de baan.

    Naomi Heidinga
  • De werkbespreking vooraf is minstens net zo belangrijk.

    Naomi Heidinga

Wat moet een schaatsclub zonder natuurijs?

OUDERKERK Zeven winters is er al niet geschaatst op de landijsbaan van de Amstelbocht. Bestuurslid Jan Mouris denkt niet dat het dit seizoen nog gaat gebeuren. Hij wil het water weer langzaam van de baan laten lopen. Voorzitter Bart Wesseling houdt de moed erin. Wellicht niet dit seizoen, maar ergens in de komende jaren zal er weer geschaatst worden op de baan.

Naomi Heidinga

ONDERHOUD Maandagochtend zijn Jan en Bart in het clubhuis te vinden. "Normaal gesproken zijn we met z'n vieren, maar twee zijn op vakantie." De heren van de onderhoudsploeg zitten aan de koffie, de kachel staat te snorren. Jan staat op het punt een rondje om de baan te lopen. Onder meer om te kijken of hij molshopen ziet. De dieren kunnen voor een lek zorgen. En dat kun je niet gebruiken bij een natuurijsbaan.

"Een aantal jaar geleden hebben we de dijken verhoogd," aldus Jan. "Dat was nodig, want er bleef te weinig water op het land staan. Nu hebben een laag van zo'n veertig centimeter." In het winterseizoen is het gek genoeg rustig voor de mannen. Tenminste, bij dit soort omstandigheden. "In de zomer hebben we het druk. We proberen het gras op de baan kort te houden. Dat betekent elke week maaien." Het gras moet dan met kruiwagens van de baan worden gehaald, die bij de dijk worden leeg gekieperd. De vrijwilligers blijven zo in vorm. "We hoeven niet meer naar de sportschool."

We hoeven niet meer naar de sportschool.MAAIMACHINE De heren twijfelen over de aanschaf van een nieuwe maaimachine. Die is welkom, maar is zo'n investering verstandig voor een baan die wellicht niet meer gebruikt zal worden? In de schuur van de vereniging staat een aantal apparaten al jaren werkloos op een strenge winter te wachten. "Elk najaar testen we de apparaten om te kijken of ze het nog doen." Want als het dan toch moet vriezen, dan moet je je zaken goed op orde hebben. Een aantal jaar geleden lukte dat niet. Het vroor hard genoeg, maar toch kon er niet geschaatst worden in Ouderkerk. Dat steekt nog steeds.

Dat willen ze absoluut niet nog een keer meemaken. Daarom komt het clubje mannen trouw twee keer per week bij elkaar. Natuurlijk ook een beetje vanwege de gezelligheid. De 'werkbespreking' vooraf is net zo belangrijk.

GEEN NATUURIJS? Heeft een schaatsclub toekomst zonder natuurijs? Zolang voor Ouderkerkers de vereniging hoort bij het dorp, wel. De contributie is bovendien niet hoog: slechts 8 euro per gezin. Dat wordt jaarlijks nog bij de deur opgehaald. Mensen zeggen, misschien mede daarom, niet snel op. Qua ledenaantal hebben ze niet te klagen: elke week gaan zo'n 100 kinderen naar de Jaap Edenbaan om te schaatsen, naast de jongeren en senioren die lid zijn. Wat vrijwilligers betreft wordt het wel lastiger. Niet voor niets is Bart aan zijn tweede voorzitterschap begonnen. "Ik ben de opvolger van mijn opvolger," grapt hij.

Ik ben de opvolger van mijn opvolger.EVALUATIE Voorlopig denken ze nog niet aan stoppen, maar in 2025 loopt het huurcontract met de gemeente af. Dat is een geschikt moment om te evalueren, denkt Jan. Ze worden er immers niet jonger op. Al hield Jan Molleman, de belangrijkste man in de Amstelbochthistorie, het ook tot zijn negentigste vol. "Wellicht gaan we dan alleen nog door met activiteiten als trainingen, wedstrijden en lessen op de Jaap Edenbaan."