• Voor de gelegenheid heeft Priscilla een doperwtenvelouté gemaakt, met bietenravoli met vegan room en groene asperges. Een lust voor het oog en de smaakpapillen!

    Naomi Heidinga

Kettinggesprek: Vegan eten saai? Welnee!

OUDERKERK Na een burn-out 3,5 jaar geleden heeft Priscilla Koster haar leven omgegooid. Met die omslag kwam de keuze voor een ander eetpatroon. In plaats van een paleodieet, waarbij vis en vlees centraal staat, koos ze voor een veganistisch voedingspatroon. En dat bevalt prima.

Naomi Heidinga

Haar neef, Sjors Spronk, vindt het knap dat ze haar leven zo heeft omgegooid. En dat ze die verandering heeft vastgehouden. Want goede voornemens zijn één ding, volhouden is een tweede. Hij vraagt zich dan ook af: hoe doe je dat?

"Dat is niet moeilijk," aldus Priscilla. "Gewoon omdat ik me zo goed voel. Daardoor is het makkelijk om steeds weer opnieuw te kiezen voor gezonde, plantaardige voeding. Als ik het een week druk heb en daardoor niet goed heb kunnen koken voor mezelf, merk ik dat direct." Voor de gelegenheid heeft ze een heerlijke doperwtenvelouté gemaakt, met bietenravoli met vegan room en groene asperges. Het is een feest voor het oog en de smaakpapillen. De toon is gezet. Vegan eten saai? Welnee!

Je hebt een burn-out gehad. Hoe heeft dit bijgedragen tot andere keuzes in je leven?

"Ik werkte in de accountancy, maar uit dat werk haalde ik geen voldoening meer. Ik kreeg een burn-out, waarna ik ben gaan nadenken over waar ik echt blij van word. Dat heeft geleid tot de keuze voor een nieuwe loopbaan, een die te maken heeft met mijn veganistische eetpatroon. Hoe ik daarbij ben gekomen? Ik was al een tijd bezig met voeding en gezond leven. Als kind heb ik een blindedarmontsteking gehad. Later kreeg ik klachten vanwege littekenweefsel, als gevolg van de blindedarmoperatie. Daarom let ik meer op mijn gezondheid, en een gezond gewicht. Het paleo dieet – waarbij je veel eiwitten eet, afkomstig uit vlees en vis, heb ik eerst geprobeerd. Maar door al die eiwitten voelde ik me opgeblazen. Ik ging verder zoeken en kwam bij veganistische voeding uit. Ik deed mee met een vegan challenge – 50 dagen veganistisch eten – en ben dit blijven doen."

Koken is voor mij altijd al een uit de hand gelopen hobby geweest.Is het lastig om veganistisch te eten?

"Nee, het is niet lastig maar je moet weten welke combinaties je moet maken voor een volwaardig voedingspatroon. Koken is voor mij altijd al een uit de hand gelopen hobby geweest. Ik heb me er echt in verdiept, vind het leuk om eigen gerechten te maken. Tijdens mijn burn-out heb ik veel in de keuken gestaan, daarvan kwam ik tot rust en ben ik helemaal in mijn element. Nu vind ik het leuk om dingen uit te proberen. Dat levert niet altijd een succes op, maar vaak zijn het verrassende combinaties die blijken te werken."

Je wil er zelfs je beroep van maken?

"Ja, dat is wel mijn bedoeling. Ik ben mijn eigen bedrijf The Vegan Food Inspirator aan het opzetten. Restaurants kunnen mij inhuren als culinair adviseur voor de plantaardige menukaart. Daarnaast wil ik workshops gaan geven aan chefs. Ik heb gemerkt dat veel restaurants veganistisch koken nog lastig vinden, ook al kun je niet meer om deze veranderingen heen. In sommige restaurants krijg je als veganist enkel een bord sla, terwijl je veel meer nodig hebt aan voedingswaarden. Ik vind dat anno 2020 elk restaurant minimaal drie veganistische keuzes zou moeten aanbieden."

Heb je een verklaring voor die koudwatervrees bij chefs, waarom staan er niet meer vegan gerechten op de kaart?

"In de opleiding tot chef-kok, maar ook nog steeds in de meeste restaurants ligt de focus op vlees en vis als smaakmakers en heeft groente een bijrol. Maar zo moeilijk is het niet. Bovendien kun je van vegan gerechten iets moois maken. Als ik uiteten ga, kijken mensen vaak verlekkerd naar mijn bord. En als ik bij mensen ga koken, maak ik altijd meer, omdat ze toch willen proeven. Wanneer ik met vrienden uit eten ga, laten ze mij overigens altijd het restaurant uit kiezen, omdat zij toch wel iets kunnen eten. Als er niets op de kaart sta, bel ik altijd even om te kijken of ze iets kunnen maken. Als chefs het van te voren weten, lukt het meestal wel. Een keertje gegrilde groenten eten met patatjes is niet erg, maar dat wil je niet altijd. Ik vind het vooral een gemiste kans wanneer er niets veganistisch op de kaart staat. Dat gaat niet om mij – restaurants lopen niet alleen mijn uitgaven mis, maar ook die van mijn vrienden.."

Iedereen moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt. Met welke vooroordelen word je geconfronteerd, en hoe ga je hiermee om?

"Naast dat veganisten alleen sla zouden eten, worden ze ook nog weleens als activistisch gezien. Dat geldt vooral voor mensen die uit oogpunt van dierenwelzijn of het milieu kiezen voor een vegan lifestyle. Ik ben in eerste instantie vanuit gezondheidsoverwegingen veganistisch gaan eten, die andere redenen kwamen er later bij. Het scheelt misschien dat ik mensen in hun waarde laat, ik probeer niemand te bekeren. Iedereen moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

"Matthijs Groen, hij is chefkok bij Gerrit, een soort BANQ, maar dan in Uithoorn. Daarnaast heeft hij zijn eigen patisserie- en cateringsbedrijf. Hoe ben je daarmee begonnen en wat doen je qua vegan gerechten?