• Martijn Drieman werkt als jongerenwerker voor Coherente.

    Naomi Heidinga

Een plek voor de jeugd, Martijn Drieman: van luisterend oor tot 'politieagent'

OUDER-AMSTEL In de vorige edities vertelden Paul en Pim over de hoogtijdagen van De Meidoorn en Phoenix. Daar wordt met weemoed naar teruggekeken, want toen had de jeugd een eigen plek. Maar zitten jongeren daar nu nog wel op te wachten? Jongerenwerker Martijn Drieman kan er alles over vertellen.

Naomi Heidinga

Wat houdt het jongerenwerk in? "We zijn hier voor alle jongeren. We bieden hulp, wanneer daar behoefte aan is. We bieden een luisterend oor, helpen dingen organiseren. We zijn ook op straat te vinden, als preventie voor overlast. We kijken wat er speelt op straat, of jongeren ergens behoefte aan hebben. We helpen ruzies op te lossen tussen jongeren en buurtbewoners. En we kijken naar het speelplekkenbeleid van de gemeente, om te zien of er zaken ontbreken. Daarnaast organiseren we samen met anderen de buitenspeeldag. Ook hebben we regelmatig een bandjesavond en we begeleiden de organisatie van het feest Lauw."

Jullie hebben geen onderkomen voor de jongeren, zoals in het verleden. Waarom is hiervoor gekozen?

"Het is niet zoals eerder werd gesuggereerd dat Coherente er bewust voor heeft gekozen om het jongerenwerk op straat te laten plaatsvinden. Maar vanwege de crisis moest er een keuze worden gemaakt. De gemeente en Coherente wilden liever investeren in mensen dan in stenen. In eerste instantie was het de bedoeling dat de jongerensoos in Ouderkerk zou worden gesloopt omdat er asbest inzat. Toen brak de crisis uit, en vroeg men zich af of we nog wel een gebouw nodig zouden hebben. Het jongerenwerk zou ook op straat kunnen plaatsvinden, dacht men. Sindsdien moeten we het doen zonder gebouwen. Dat betekent dat ons werk is veranderd. Daarvoor zijn we opgeleid, hebben we een nieuwe aanpak geleerd. Overigens zat de jongerensoos echt niet altijd vol. Soms was het tevergeefs wachten tot iemand kwam."

Mis je een dergelijke plek?

"Ik ben van de oude stempel – ik beheerde de gebouwen. Het voordeel van een jongerensoos was: het was ons huis. Jongeren stapten zelf over de drempel. Nu is het anders. Ik stap de wereld van de jongeren binnen. In eerste instantie zien ze je als politieagent of als klagende buurman. Ik voel me meer buitenstaander. Het is ook lastiger om hun vertrouwen te winnen. Bovendien zie ik de jongeren minder regelmatig. Jongeren hebben het sowieso druk – met school, een bijbaantje en sport. Je ziet jongeren daarom minder op straat. Als je ze dan weer eens tegenkomt, moet je hun vertrouwen weer winnen. In een groep gaan ze bovendien niet over hun persoonlijke problemen praten."

Als jongeren zo weinig tijd hebben, is een eigen plek voor jongeren dan nog wel nodig?

"Er is nog steeds behoefte aan een eigen plek. Dat zien we terug in Duivendrecht. Daar hebben we nu één keer in de week Hang Out in het Dorpshuis. Het was voor de andere gebruikers van het Dorpshuis wel even wennen, om jongeren over de vloer te hebben. Maar het gaat heel goed. Die jongeren vertrouwen me, we hebben het gezellig. Daar heb je bovendien wat faciliteiten, zoals tafeltennis. Ook op andere locaties is behoefte aan een eigen plek. Dat geldt bijvoorbeeld voor jongeren die nu hangen in het Venserpark."

Wat kunnen jullie in zo'n situatie betekenen?

"Vaak is een dergelijke situatie, waar mensen overlast ervaren van jongeren, al geëscaleerd voor andere partijen er bij worden gehaald. Uit frustratie wordt naar elkaar gereageerd. Begrijpelijk vanuit beide partijen, maar het lost niets op. Wij vormen hier de schakel tussen de jongeren, de buurt en de gemeente. In dit geval hebben we de partijen aan tafel gekregen."

Zit het er in, een nieuwe plek voor jongeren?

"Naast de Hang Out zijn we bezig met een Jongeren Ontmoetingsplek (JOP). Dat hebben we in het verleden ook geprobeerd. Voordat de plek is bepaald en de buurt akkoord is, gaat er meestal een hele tijd overheen. In het verleden was de groep jongeren voor wie de JOP was bedoeld, al te oud: inmiddels waren ze oud genoeg om uit te gaan en zochten ze hun heil in Amsterdam. Dat kan best frustrerend zijn, helemaal omdat ik daarvoor al veel uitzoekwerk had gedaan. Hopelijk gaat het ditmaal sneller. In Ouderkerk hebben we geïnformeerd bij de Amstelbocht en De Snippen, om daar een plek voor jongeren te creëren, maar nog geen ja gehoord. Het lastige is het vooroordeel dat mensen hebben over jongeren. Men denkt snel aan blowen, bier drinken en dingen kapot maken. Maar de jongeren die naar de Hang Out komen, zijn juist heel vriendelijk. Ze blowen niet, drinken niet, en maken niets kapot. Ze zijn nog netter dan sommige volwassen. Voor de jongeren is het wel te hopen dat er voor hen een eigen plek komt: jeugd tussen zestien en achttien jaar kan nergens terecht."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

Edita Hasovic, ze is coach van het Young Leaders programma. Hierbij leren jongeren vaardigheden als presenteren, organiseren en samenwerken. Ik wil haar graag de kans geven meer bekendheid te geven aan het programma."