• Naomi Heidinga

Kettinggesprek met Ann: Kunst uit de ziel

Ann Broertjes heeft in haar leven van alles gedaan. "Sommige mensen hebben een steil carrièrepad, het mijne was vooral breed. Ook was ze een tijdlang trouwambtenaar.

"Ik heb alles kunnen doen wat ik wilde. Ik ben er nooit niet rijk mee geworden, maar wel van binnen." Ann maakt onder meer schilderijen. Mensen kunnen haar kennen van het kunstwerk op de Amstelschool. Vroeger maakte ze kunst in opdracht, nu vooral voor haar zelf. Susanne Brussee-Van de Vosse wil van haar weten: vind je genoeg inspiratie in Ouderkerk voor je kunst en waar vind je deze inspiratie?

Wat heb je zoal gedaan?

"Ik ben begonnen met lesgeven op een middelbare school. In de avonduren volgde ik een modeopleiding aan het Rietveld. Ik heb les gegeven op de lerarenopleiding, en later op Artemis in Amsterdam. Dat is een opleiding voor stylisten in mode, interieur en media. Ik heb prognoseboeken voor Nederlands Mode Instituut gemaakt en een eigen bedrijf gehad. Ik maakte toegepaste kunst voor verschillende opdrachtgevers. Voor een modebedrijf heb ik banieren ontworpen, voor Schiphol relatiegeschenken. Ik ben zelfs op radio en tv geweest, voor Teleac heb ik bijvoorbeeld een cursus handwerken gepresenteerd."

En trouwambtenaar?

"Als trouwambtenaar heb ik veel mooie dingen meegemaakt. Liefdevolle huwelijken gesloten, maar ook verbintenissen die meer zakelijk aandeden. Ik heb het eerste homopaar in Ouderkerk mogen trouwen. Als trouwambtenaar vermoedde ik soms welke stellen het niet zou redden. Daar kun je echter niets van laten blijken."

Zat de liefde voor kunst er altijd al in?

"Als kind was ik liever aan het tekenen dan met mijn huiswerk bezig. Mijn vader had een mooie tafel voor me gemaakt, waar ik mijn huiswerk aan kon maken. Daarbij zat een plank die ik kon uittrekken, om op te tekenen. Bij het maken van mijn huiswerk ging die plank al snel naar beneden. Tot ik iemand de trap op hoorde komen. Rond Pasen had ik vaak slechte cijfers, ik moest hard werken om over te kunnen."

Vanwaar de keuze voor autonome kunst?

"Dat heeft te maken met gebeurtenissen in mijn leven. Ik heb twee keer mijn geliefde verloren. Dat zette een aantal andere dingen in gang. Ik kon geen kunst in opdracht meer maken, het lukte me niet. Ik verloor mijn bedrijf en inkomsten. Ik moest echt terug naar de kern. Het resulteerde in een ontdekkingstocht naar mijzelf. Het leven heeft me uitgenodigd naar binnen te keren."

Waar vind je jouw inspiratie?

"Mijn kunst komt van binnenuit. In het verleden moest ik me bij het werk in opdracht houden aan bepaalde kaders. Daarbinnen moest ik het werk een soort eigenheid meegeven. Nu maak ik autonome kunst, voor mezelf. Het is een uiting van een diepere bezieling. Kunst is voor mij een uitingsvorm van spirituele diepgang. Kunstwerken zijn altijd een zelfportret van de kunstenaar. Je kunt er van alles aan aflezen over de persoon. Hoe voelt deze zich, wat voor persoon is het? Inspiratie haal ik uit mezelf, maar ook uit alles om me heen. Het ritselen van de bladeren, ijsrokjes om rietstengels heen, de wind. Ik maak foto's van dingen die me inspireren. Soms lig ik op mijn buik aan de oever om rietstengels te fotograferen, een andere keer op mijn rug in het gras om boterbloemen naar de hemel te zien reiken."

Waar werk je nu aan?

"Ik ben bezig met een serie schilderijen waarin ik nog verder terug ga naar de bron, mijn kern. De werken lijken donker, hopeloos misschien. Dat zijn ze niet. Ze staan voor mij voor levensvreugde en intimiteit. Ze dragen een belofte in zich. Je kunt het vergelijken met het universum op het moment dat er nog geen planeten of sterren zijn. De potentie is er, maar er is nog niets. Het is donker, maar elk moment kan er licht komen. Met het licht komen alle kleuren. Het licht zit in iedereen en alles om ons heen, ik zie het als levensenergie."

Wie nodig je uit voor het volgende kettinggesprek?

"Eugène Brussee, pastor van de Sint Urbanus Parochie. Ik wil hem vragen: Wat heeft jou er toe gebracht om je te wijden aan een religieus leven?"