• Een gouden plak op de Olympische Spelen is de ultieme droom voor Ilse Koolhaas.

    Naomi Heidinga

Kettinggesprek: Ilse Koolhaas, waterpolo-topper

Naomi Heidinga

Ilse Koolhaas is succesvol waterpoloster. Jaren geleden maakte ze kennis met de sport bij De Snippen, maar inmiddels speelt ze in het buitenland. Deze zomer maakt ze de overstap van het Griekse Vouliagmeni naar het Italiaanse Orrizonte.

Eind juli werd ze met het Nederlands team Europees kampioen. Dick Schwegler vraagt haar: hoe is het om uit te komen voor je land in een relatief onbekende sport?

Hoe ben je gaan waterpoloën?

"Ik moest van mijn ouders op zwemles en mocht er pas af wanneer ik mijn a, b en c diploma had gehaald. Het zwemmen vond ik in eerste instantie niet zo leuk. Maar toen ik vriendinnen kreeg bij het zwemmen, vond ik het heel gezellig. Na het behalen van mijn c diploma wilde ik niet stoppen. Zo kwam ik bij waterpolo uit. Mijn broer en zus speelden het ook. Omdat ik het zo gezellig vond, ben ik bij de sport gebleven."

Hoe is je carrière tot dusver verlopen?

"Op mijn negende werd ik uitgenodigd om bij een club in Hilversum te spelen. Ook mocht ik op een gegeven moment komen kijken en meetrainen met Jong Oranje. Vervolgens heb ik bij een eredivisieclub uit Leiden gespeeld. Tijdens een toernooi van Jong Oranje, in 2016, werd ik benaderd door de Griekse topclub Vouliagmeni. Ze wilden me contracteren. We wonnen het EK met Jong Oranje en twee dagen later was ik op gesprek in Griekenland. Niet lang daarna heb ik getekend. Op mijn negentiende ben ik verhuisd naar Griekenland. Daar heb ik nu twee seizoenen gespeeld. Vanaf september kom ik uit voor Orrizonte, Sicilië. Waar Vouliagmeni meedoet aan Europese wedstrijden, doet Orrizonte mee voor de winst. Een stap van de top naar de absolute wereldtop."

Leeft de sport meer in Griekenland en Italië?

"Ja, de sport is er groter dan in Nederland. In Griekenland hebben we als team een keer een uur moeten wachten in het zwembad tot de supporters van de tegenpartij weg waren. Tijdens wedstrijden wordt door de fanatieke aanhang ook weleens iets in het water gegooid. Net als bij voetbal op het veld. Een club als Olympiakos, met onder meer een voetbal-, handbal en waterpolotak, heeft onder z'n fanatieke aanhang ook hooligans. In Griekenland word ik op straat herkend. Daarom is het wel fijn dat ik hier gewoon over straat kan."

Hoe is het om uit te komen voor je land in een relatief onbekende sport?

"Het onherkenbaar over straat kunnen lopen is positief. Wel is het jammer dat zo weinig mensen de sport echt kennen. Waterpolo staat bekend als een gemene sport. Het is weliswaar een contactsport, maar de blessuregevoeligheid valt mee. De sport levert veel minder blessures op dan bijvoorbeeld voetbal. In het water worden de bewegingen gedempt. Ik heb weleens krassen, of een blauw oog. Maar dat laatste is in mijn hele carrière pas vier keer voorgekomen."

Hoe ziet je leven als profspeler eruit?

"Mijn leven bestaat vooral uit eten, rusten, trainen en spelen. Al blijft er daarnaast ook nog tijd voor leuke dingen. Ik heb er bewust voor gekozen om naast mijn sport een studie te volgen. Niet alleen op sportief vlak, maar ook op persoonlijk vlak blijf ik me zo ontwikkelen. Ik doe de opleiding sportmarketing op het Johan Cruijff Academy. De meeste dames spelen door tot ze een jaar of 32 zijn. Na mijn sportcarrière wil ik aan de slag in de sportmarketing."

Heb je veel moeten laten voor je profcarrière?

"Ik heb het vwo gedaan op het Amstelveen College (AC). Het trainen en leren heb ik lange tijd kunnen combineren. Ik moest van mezelf eerst mijn schoolwerk af hebben, voor ik kon trainen. In de vijfde was het echter niet meer te doen. Toen heb ik de overstap gemaakt naar de havo. Als sporter was en ben ik vaak afwezig voor wedstrijden en trainingen. Veel van mijn vrienden spelen ook waterpolo, dus zij hebben hetzelfde. Ik heb twee goede vriendinnen van het AC, waar ik nog steeds contact mee heb. Ze weten dat ik er niet vaak bij kan zijn, maar dat begrijpen ze. Als we elkaar weer zien, is het als vanouds."

Wat is je droom op sportief gebied?

"Een gouden medaille op de Olympische Spelen is de ultieme droom. De Champions League winnen voor clubteams komt daarna."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

"Luke Saan, vrijwilliger voor SV Ouderkerk. Hij is nog jong en actief als scheidsrechter en trainer van de oudste jeugdgroepen. Ik wil hem vragen: hoe is het om als vrijwilliger dicht betrokken te zijn bij een vereniging?"