• Marion Kiewik

Centrumplan terug naar af

OUDERKERK Voor de hoorzitting over het Centrumplan op 29 november meldden zich tweeëntwintig insprekers. De soms emotionele betogen richtten zich vooral tegen de grootschaligheid van het bouwplan op ‘t Kampje, het ontbreken van een integrale visie op het dorp, en het gebrek aan ware burgerparticipatie vanaf het begin. Op de valreep voor de hoorzitting had het college de plannen van tafel gehaald en aangekondigd dat “het participatietraject wordt opgeschaald van meedenken naar meedoen”.

Marion Kiewik

Buiten op de stoep een folderaar, binnen een uitpuilende publieke tribune en witbepoederde oliebollen aangeboden door de kermisexploitanten. Tegen dat decor hoorde de gemeenteraad - of was het toch de Commissie Ruimte? - de insprekers aan: inwoners, bewoners van de Kerkstraat, winkeliers en ondernemers en hun belangenverenigingen, vertegenwoordigers van Vrienden van Ouderkerk, werkgroep Cultureel Erfgoed, Oranjevereniging en Promotie Ouder-Amstel, belangenbehartigers van kermisexploitanten, en een trouwambtenaar.

DRAAGVLAK Wat ging daaraan vooraf? De gemeente organiseerde informatiebijeenkomsten over de plannen met het Ouderkerkse centrum. De meningen onder de lokale ondernemers bleken verdeeld, en de bevolking roerde zich krachtig. Er kwam een hoorzitting. Maar in de aanloop naar die hoorzitting meldde verantwoordelijk wethouder Rineke Korrel: “Het draagvlak voor de modellen die we hebben gepresenteerd lijkt onvoldoende. We zijn te snel gegaan. Daarom heeft het college van B en W besloten een stap terug te zetten. Alle opties liggen weer open.” Op de avond voor de hoorzitting werden de insprekers hierover geïnformeerd per e-mail. Dat haalde enigszins de angel uit de betogen. Maar ongenoegen, ongeloof en zelfs ontzetting bleven.

KAMPJE “Maak van het Kampje geen rampje”. Een bondige samenvatting van de vrees dat het erfgoed van het dorp in het geding is, zowel boven- als ondergronds. Dat de plannen geen rekening houden met de duizendjarige geschiedenis en het beschermd dorpsgezicht. De grootschaligheid van de plannen bedreigt bovendien het bestaansrecht van de jaarlijkse kermis en andere evenementen. Parkeren wordt een probleem. De Kerkstraat verandert in een pijpenla, die permanent in de schaduw komt. De bouwactiviteiten gaan leiden tot funderingsproblemen bij de historische panden. Enzovoorts. “Het warm kloppende hart wordt een bloedend hart.”

TOTAALVISIE Volgens meerdere insprekers ontbreekt een integrale visie op het dorp inclusief Haventje, Sluisplein en andere wijken. Immers, die ene supermarkt staat in de plannen centraal. “We verpatsen ‘t Kampje aan de commerciële duivel.” Er waren twijfels bij de vierkante meters van de super evenals de gevolgen voor de detaillisten. Omgekeerd werd gesteld dat “een centrum zonder supermarkt de doodsteek is voor de speciaalzaken.” Daarnaast plaatsten insprekers vraagtekens bij de rol van het college - “brevet van onvermogen” - en de gekozen onderzoekssystematiek “want de vragen bepalen de antwoorden, en wij hebben geen inbreng gehad.” En voor de toekomst: “Kan het college garanderen dat het participatieproces nu echt met een blanco vel start? Dat is de lakmoesproef voor herstel van vertrouwen.”

KANSEN Uiteindelijk wil iedereen iets moois maken van “dit dorp met zijn unieke centrum”, “die historische pleisterplaats”. Een autovrij Kampje, “hét plein van alle Ouderkerkers”, biedt allerlei kansen, “we kunnen zelfs denken aan een week- of maandmarkt.” Er was een roep om het winkelgebied uit te breiden met kleinschalige middenstand. Daarnaast het idee om “zzp’ers en start-ups een broedplaats te bieden.” Gesuggereerd werd ook, het gemeentehuis te verplaatsen naar ‘t Kampje - en de super naar het gemeentehuis - met ruimte voor een bordes: “Dat is leuk voor de trouwstellen én voor Sinterklaas.”

Ten slotte was er de brandende vraag wat Ouderkerk wil met z’n water, zoals ‘t Haventje en de Amstel. “Herstel De Lange Brug in ere en zet er een groot bord op met: I love Ouderkerk!”