• Het 'fröbelen met bloemen' vindt Patricia een van de leukste aspecten van haar vak.

    Naomi Heidinga

35 jaar in het bloemenvak: 'het fröbelen met bloemen is het leukst'

DUIVENDRECHT Patricia Bakker zit al 35 jaar in het bloemenvak. Na eerder een winkel gehad te hebben in Almere en een tijdlang bloemenstallen te hebben bemand, koos ze een aantal jaar geleden toch weer voor een winkel. Ditmaal in Duivendrecht. "Ik vind het fröbelen gewoon te leuk, en dat kan het beste in een winkel."

Vorige kandidaat Bianca Reiziger wil graag van haar weten waarom ze het vak al 35 jaar leuk vindt. Maar voor Patricia daarop ingaat, vertelt ze eerst over het begin van haar carrière.

Heb je altijd bloemist willen worden?

"Nee, ik wilde eigenlijk eerst kapper worden. Achteraf gezien maar goed dat ik daar niet voor heb gekozen, ik gruwel van nat haar, helemaal dat van anderen. Het vak van bloemist ben ik bij toeval ingerold. Ik werd verliefd op Jacco, mijn huidige man. Hij werkte voor het bedrijf van zijn ouders, bloemisten. Zij hadden een winkel in de Rijnstraat en vroegen of ik bij hen wilde komen werken. Dat leek me wel wat: dan zou ik elke dag in de buurt van Jacco zijn."

Je man komt uit een familie van bloemisten?

"Zijn opa is in 1930 begonnen met de verkoop van bloemen, destijds met een handkar. Later kreeg hij een standplaats in Amsterdam Zuid."

Jullie hebben verschillende dingen gedaan?

"Van het pand in de Rijnstraat in Amsterdam zijn we naar een groter pand in de straat gegaan. En vervolgens hebben we tot 2010 een winkel gehad in Almere. Die zaak hebben we van de hand gedaan. Ik was het even zat, van alles wat bij een winkel komt kijken. Daarom hebben we een tijdlang verschillende bloemenstallen gehad, op verschillende markten. Tot het weer begon te kriebelen. Sinds vijf jaar heb ik hier een winkel. Mijn man doet samen met een van onze zonen de inkoop en de stallen. We staan op de zaterdag bijvoorbeeld op het Sluisplein in Ouderkerk."

Wat is het verschil tussen een bloemenstal en een winkel?

"In een bloemenstal is minder keus, komen mensen een bos bloemen halen en zijn ze weer weg. Het is dynamisch, en leuk werk. De mensen zijn over het algemeen heel vriendelijk. In de winkel kunnen we meer tijd nemen voor de klant. Omdat je in de winkel meer ruimte hebt, kun je meer je creativiteit kwijt. Mensen komen niet alleen voor boeketten, maar ook voor plantjes en decoraties."

Jullie hebben meer dan alleen bloemen. Is dat een bewuste keuze?

"Hier op het Dorpsplein heb je qua winkelaanbod niet zoveel keuze. Daarom is het fijn als je de klant iets meer kunt bieden. Daarom verkoop ik ook wat kaarten. En sinds kort zonnebrillen, een experiment. Als ik iets tegenkom en het lijkt me wat, dan probeer ik het gewoon. Maar ik vind het wel belangrijk om niet in een ander z'n vaarwater te zitten. Daarom heb ik maar één molen met kaarten staan. De sigarenboer verderop verkoopt ook kaarten."

Bevalt deze winkel in Duivendrecht?

"Ik heb hier een heerlijke plek. Het is een ruim pand. Nu het weer warmer wordt, komen de terrasjes weer buiten te staan, dat zorgt voor meer leven. Een bakker en slager zouden een aanwinst zijn voor het winkelcentrum. Mensen in Duivendrecht doen heel gericht boodschappen, hebben hun vaste adresjes. Lang niet iedereen doet in het dorp z'n boodschappen. Maar als mensen eenmaal bij je slagen en het gevoel hebben prettig te worden geholpen, dan blijven ze terugkomen. Ik heb een heel aantal vaste klanten."

Wat doe je nog meer, naast de winkel en de bloemenstallen?

"We verzorgen boeketten en bloemstukken voor bedrijven, hebben een abonnementsdienst. En we verzorgen rouwwerk. Dat doen we ook voor kinderen. Als een dierbare is overleden, mogen kinderen bij mij een eigen bloemstuk maken. Ik doe dat het liefst alleen met de kinderen, zonder ouders. Zij gaan zich er anders toch mee bemoeien. Ik wil de kinderen de kans geven om echt iets voor zichzelf te maken. Heel dankbaar werk. Kinderen zijn heel puur in hun emoties en stellen allerlei vragen. Soms maken we iets met een hele klas."

Kinderen met verdriet, dat lijkt me niet makkelijk.

"Nee, enerzijds went het nooit. Anderzijds heb ik inmiddels veel ervaring opgedaan, en weet ik hoe ik ermee om moet gaan. Je kunt een kind niet opzadelen met je emoties. Als het me teveel wordt, loop ik even weg. Na het overlijden van mijn ouders het ik het tijdelijk overgedragen aan Jacco. Toen lukte het me niet."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

"Walter Schaap, van Drukkerij Schaap. Mensen denken vaak dat hij alleen kopietjes maakt, maar hij doet veel meer dan dat. Dat kan hij vast zelf het beste uitleggen."

Naomi Heidinga